
In het cultuurpolitieke debat in Vlaanderen staat de relatie tussen kunst en economie sinds kort hoog op de agenda. Pas recent heeft de overheid een aantal beleidsmatige initiatieven genomen om ook commerciële cultuurproducenten te ondersteunen. In het kunstendecreet zijn projectsubsidies niet meer voorbehouden voor verenigingen zonder winstoogmerk. Daarnaast wordt er - buiten het kunstendecreet, maar gelijktijdig met de eerste grote subsidieronde - op korte tijd een entertainmentbeleid uit de grond gestampt.
Met Courant 73 rond de vrije sector wil Vlaams Theater Instituut het debat stofferen. Via verschillende pistes brengen we de vrije sector in het Vlaamse theater in kaart: door een kort historisch overzicht, met cijfermateriaal, door portretten van enkele producenten en een gesprek met programmatoren van cultuur- en gemeenschapscentra. Daarnaast hebben we het vanuit verschillende invalshoeken over de relatie tussen cultuur, beleid en economie.
Wie maakt zoal theater zonder subsidies? Wat is het cijfermatig aandeel van de ‘vrije sector’ op de Vlaamse podia? Van Studio 100 over Paljas Producties tot Marcella Piessens: een blik op de diversiteit in de vrije sector.
Wouter Deprez, Music Hall Group, kunstencentrum Vlaams Fruit, Anna’s Steen en Circus Ronaldo: vijf verschillende ervaringen met theater maken zonder subsidies.
Sinds het begin van de jaren negentig lijkt het vrije aanbod erg snel toegenomen. Even was er euforie, maar dan is gebleken dat de kleine Vlaamse markt zijn beperkingen heeft. Een overzicht van recente ontwikkelingen in theater, comedy en musical.
Met een commerciële productie haal je een nieuw publiek naar het cultuurcentrum. Maar die mensen betalen dubbel zoveel als voor een voorstelling uit de reguliere programmering. Programmatoren van cultuurcentra spreken over hun dubbele houding ten aanzien van de vrije sector.
Het Vlaamse cultuurbeleid neemt stilaan positie in ten aanzien van de markt. Lang hadden de discussies een groot gebrek aan nuancering en werden zaken onnodig met elkaar verward. Intussen is dit dossier in een stroomversnelling geraakt.
Naast het courante sociologisch onderzoek kan de economie een extra dimensie in het cultuurpolitieke debat brengen. We stellen enkele inzichten voor uit onderzoek naar de kostenziekte, cultuurwaardebons, supersterren, schaal en waarde.
De Vlaamse Regering maakt werk van het oprichten van een ‘culturele GIMV’, een investeringsmaatschappij voor ‘culturele industrieën’. Dirk De Corte, algemeen directeur van het stadstheater NTGent, betwijfelt of dat het manna is waar de vrije sector al een tijdje op hoopt.
Auteur:Vlaams Theater instituut
Download
Courant 73: Vrije sector