http://www.fransbrood.com/

Deze tekst wordt binnenkort geactualiseerd.

Peeping Tom is een danstheatercollectief met als kernleden Gabriele Carrizo (AR), Franck Chartier (FR) Simon Versnel (NL). Alledrie zijn ze expats die sinds het midden van de jaren 1990 actief zijn in de Vlaamse dans- en theaterwereld. Versnel, klassiek zanger van opleiding, acteerde in verschillende Needcompany-producties onder leiding van Jan Lauwers en Grace Ellen Barkey. Chartier begon zijn professionele carrière in Brussel bij Béjart en verhuisde met hem mee naar Lausanne. Hij werkte ook nog met Angelin Prejlocai voor hij naar België terugkeerde, waar hij betrokken was in producties van Needcompany en Les Ballets C de la B (Alain Platel). Ook Carrizo werkte mee aan verschillende Platel-producties, en aan Images of affection van Jan Lauwers/Needcompany.

In 1999 creëerden Franck Chartier en Gabriele Carrizo in Zürich hun eerste productie, Caravane, die de toeschouwers letterlijk meenam in het benauwde leven in een mobilhome. De respons op die voorstelling inspireerde hen tot de oprichting van het gezelschap Peeping Tom. In 2000 maakten ze een vervolg op Caravane, Une vie inutile, waarmee ze ook in de theaters terechtkonden. In 2001 vervoegde Simon Versnel de kern van het collectief, en samen maakten ze Le jardin, waarin ze film, dans en theater samenvoegden. Le jardin was de opmaat voor wat een trilogie zou worden: in 2004 creëerden ze Le salon en voor 2007 staat Le sous-sol op stapel. Al deze voorstellingen werden internationaal gecoproduceerd en kenden uitgebreide tournees.

Het werk van Peeping Tom is een kruispunt tussen dans en theater, tussen het banale en het mysterieuze. Er is een zeker narratief kader, dat sterk wordt bepaald door de tegelijk realistische en groteske decors, dat wordt ingevuld met disparate scènes die nu eens theater, dan weer dans of muziek of een combinatie ervan als dragend medium hebben. Het blijkt telkens weer onmogelijk om een grens te trekken tussen het ‘normale' en het ‘abnormale' in het menselijke gedrag.

Markante producties

Le jardin (2001) bestaat uit twee delen. Het eerste deel is een film, opgenomen in een Afrikaanse nachtclub in Brussel. Het is een cabaretachtige atmosfeer, een broeierige droom met de meest uiteenlopende en buitenissige personages, als een dansfilm van de hand van David Lynch. Het tweede deel speelt zich af op de scène, in van elkaar gescheiden tuintjes waarin de drie performers worstelen met hun lijf, hun dromen en hun verlangens. Verlangens en schaamte.

Le salon (2004) speelt zich af in het salon van wat ooit een aristocratische familie was, die haar levenskracht en illusies achter zich heeft gelaten en machteloos toeziet op de infiltratie van haar leefplek door een stel buitenstaanders. Het stuk werd geïnspireerd op de film Le salon de musique van Satyajit Ray. Naast dans en spel neemt ook de muziek een bijzondere plek in door de prominente rol van mezzosopraan Eurudike De Beul.