Deze tekst wordt binnenkort geactualiseerd.
Kobalt Works werd in 2000 opgericht door de Duitse choreograaf Arco Renz. Arco Renz studeerde zowel Theater- als Filmwetenschappen (Berlijn, Parijs) en behoort tot de eerste lichting afgestudeerden van P.A.R.T.S. Tijdens zijn talrijke reizen naar Azië legde hij zich toe op tradioneel danstheater bij meesters als Saddanam Balakrishnan (Kathakali), Mw. Pei Yan-Ling (Kun Qu, Chinese Opera) en Ir. A. A. Gd. Oka Dalem (Balinese hofdansen). In 1997 startte hij als performer en daarna als assistent voor de Amerikaanse regisseur Robert Wilson.
In 1999 danste Arco Renz met de Franse choreograaf Christian Bourigault/Cie de l'Alembic. In 2000 creëerde hij in Brussel het duo Happy Zode (in samenwerking met Sharon Zuckerman). In 2003 en 2004 assisteerde hij Anne Teresa De Keersmaeker in de regie van operas/ Due Foscari / Verdi (2003) en Hanjo / Hosokawa (2004). Naast de vele open stages in België en doorheen Europa, is hij onder meer gastleraar bij P.A.R.T.S.
Sinds de oprichting van Kobalt Works werden een zestal producties gerealiseerd. Binnen de specifieke choreografische taal van Arco Renz staat de vergelijkende studie van verschillende traditionele dansvormen centraal. Kobalt Works/ Arco Renz maakt deel uit van een cultureel programma dat de uitwisseling tussen hedendaagse artiesten en traditionele kunstenaars van Indonesische en Europese traditie bevordert. Een samenwerking die zich weerspiegelt in de waaier aan nationaliteiten die in de compagnie vertegenwoordigd zijn. Naast het creëren van voorstellingen worden er ook talrijke projecten en pedagogische activiteiten georganiseerd, zoals choreografische onderzoeksworkshops en dans- en bewegingsstages (voor acteurs, zangers en andere visuele kunstenaars).
Markante producties
.states. (2001) In deze opmerkelijke solo ligt de kiem van Arco Renz' choreografisch werk: tegelijkertijd abstract en theatraal, met verwijzingen naar oosterse danstechnieken. De solo is een reis door verschillende ‘states': gemoedstoestanden van lichaam en ziel. Renz' repetitieve bewegingen hebben bijna iets buitenaards, alsof hij in een trance is. In .states. ontwikkelt Arco Renz een bewegingstaal die verder gaat dan pure, formele dans.
Think me Thickness (2001) Vertrekpunt is de idee dat beelden de krachtigste communicatiemiddelen zijn. In de voorstelling zijn beelden de motor van bewegingen, van fysieke spanningen. De dans zoekt naar 'een geestestoestand die lichaam wordt'. Renz en zijn dansers hebben dat vertaald in tranceachtige scènes.
Dreamlands (2003) Gefascineerd door de kracht van de expressievormen van traditionele Balinese dansen, werkte Renz voor de creatie van Dreamlands samen met de Balinese kunstenaar Kadek Dewi Aryani en met de Bali Purnati Foundation. Met persoonlijk droommateriaal als inspiratiebron, gebruikte hij abstracte beelden om een gemeenschappelijke emotie op te roepen met choreografie, muziek en videobeelden.