http://www.dekoe.be

De KOE werd in 1989 opgericht door Peter Van den Eede en Bas Teeken. Sinds het vertrek van Teeken staat Peter Van den Eede aan het roer van het gezelschap. Vandaag werkt hij samen met een vaste kernploeg van acteurs/makers die bestaat uit Natali Broods, Stefaan Van Brabandt en Willem de Wolf.

De KOE staat bekend om zijn experimenteel, poëtisch, abstract, herkenbaar, vervreemdend en toch eenvoudig theater. De groep wil ‘hartveroverend oprecht theater' maken vanuit een ‘filosofisch bedremmeld zijn over mens en wereld'. Dit gebeurt door onderzoek te voeren naar het wezen van de mens in al zijn complexiteit: eeuwig geklemd tussen liefde en eigenliefde, tussen machtsgeilheid en plichtsbesef, tussen inzicht en emotie, tussen luciditeit en waanzin. Op het toneel wordt elke theatertruc in vraag gesteld of onderuitgehaald. Theater moet voor de KOE transparant zijn, om zo de toeschouwers frontaal te confronteren. Door een open en een zo eerlijk mogelijke dialoog aan te gaan tussen persoonlijkheid van de acteur, zijn personage en het publiek willen de makers de hier en nu sensatie van het theater op de spits drijven.

In tekst, spel, vorm, inhoud en dramaturgie staat het begrip ‘communicatie' centraal. Voor de KOE blijft theater het medium bij uitstek om mensen samen te brengen en deelachtig te laten worden aan een gemeenschappelijke ervaring. Voor hen is iedere voorstelling in wezen een kleine samenleving.

De makers van de KOE schrijven hun teksten zelf of kiezen voor materiaal van verwante zielen. Zo herkennen ze zich in het werk van onder meer Tsjechov, Greenaway, Allen en Solandz, waarin vooral het vrolijke pessimisme en de messcherpe analyse van de menselijke ziel hen aantrekt. Al van in het begin wil het theater van de KOE de mens uitkleden, weliswaar vol mededogen en met naïeve, ontwapenende zelfspot en poëzie. Om tot een ‘loutering door herkenning' te komen, zetten de spelers-schrijvers van de KOE in de eerste plaats zichzelf te kijk. Op een schaamteloos eerlijke manier willen ze de authentieke mens tonen in al zijn schoonheid en lelijkheid, als held en slachtoffer van het verhaal dat hij van zichzelf maakt.