http://www.compagnie-cecilia.be/

Compagnie Cecilia werd in 2006 opgericht door Johan Heldenbergh, Marijke Pinoy en Arne Sierens. Voorheen werkten de drie makers over een periode van tien jaar reeds in verschillende constellaties samen. Johan Heldenbergh stond op de scène in Arne Sierens’ voorstelling Mijn Blackie (1998), die het eerste ijkpunt vormt. Heldenbergh en Marijke Pinoy werkten intensief samen binnen Theater Zuidpool. Beiden speelden mee in enkele voorstellingen van Arne Sierens, die voordien bij verschillende theaterhuizen werkte, waaronder Dastheater.

Alle drie de makers hebben in de periode vóór Compagnie Cecilia markante producties gecreëerd. Pinoy maakte Yerma vraagt een toefeling (2005), een coproductie van Het Muziek Lod en Theater Zuidpool. Met Massis, The Musical (2003), een coproductie van Dastheater en Theater Zuidpool, reisde Heldenbergh de Vlaamse parochiezalen af. Sierens maakte ophef met de trilogie Moeder & Kind, Bernadetje en Allemaal Indiaan (1999-2000) die hij samen met choreograaf Alain Platel maakte.

De parabel Maria Eeuwigdurende Bijstand (Dastheater, 2004) geldt als de sleutelvoorstelling die de drie makers samen creëerden en lag aan de oorsprong van Compagnie Cecilia.

Met Compagnie Cecilia vonden de drie elkaar voor het eerst ook institutioneel. Ze kozen hierbij voor een dynamisch artistiek model waarbij ze steeds wisselende posities en functies opnemen. De ene keer gaat Sierens als auteur-regisseur met de twee anderen aan de slag, zoals voor Trouwfeesten en processen enzovoorts (2006) en Broeders van liefde (2008). Een andere keer maakt en speelt Marijke Pinoy zelf een stuk, zoals Soeur Sourire (2007). En schrijft, speelt en regisseert Johan Heldenbergh zijn creaties, zoals The Broken Circle Breakdown featuring the Cover-ups of Alabama (2008). Op die manier bouwt Compagnie Cecilia aan een eigen volstrekt uniek repertoire.

De drie vinden elkaar in een streven naar authenticiteit. Ze maken autonoom theater, dat staat voor tekst in nauw verband met fysiek en muziek. De tekst staat nooit op zich. Alle drie kiezen ze voor ritueel en lichamelijk theater, dat een publiek zo direct en zo emotioneel mogelijk kan raken. Als waren ze atleten van het hart. Cie Cecilia wil theater maken dat in alle hoeken en kanten durft te gaan en grenzen durft te overschrijden. Theater dat lelijk en schoon durft te verwisselen, het zonder schaamte maar ook met schroom heeft over de 'triepen' van het bestaan, de wanhopige ziel, het lijden maar ook het lachwekkende toont. Voor Compagnie Cecilia zit het in die tegenstellingen.

Arne Sierens scoorde een hit met Altijd Prijs (2008): een theatervoorstelling over twee jonge mannen en hun getroebleerde relatie met de wereld. Titus De Voogdt en Robrecht Vanden Thoren, twee acteurs die samen met Mieke Dobbels stilaan tot de uitgebreide kern van Compagnie Cecilia horen, brengen met Altijd Prijs een sterk fysieke voorstelling, voortgestuwd door live muzikale begeleiding van Jean-Yves Evrard en met een even ruwe als tedere choreografie van Koen Augustijnen.

De vrouwelijke pendant Apenverdriet (2009) is een voorstelling over twee vrouwen (gespeeld door Wine Dierickx en Marijke Pinoy), waaruit blijkt dat de twijfels, angsten en verwachtingen van verschillende generaties niet zo ver uiteenlopen als gedacht.

Johan Heldenbergh maakte samen met Mieke Dobbels The Broken Circle Breakdown featuring the Cover-Ups of Alabama (2008), waarbij hij pivoteert vanuit de wereld van country en bluegrass en het verhaal vertelt over een koppel dat het grootst mogelijke verlies lijdt.

In 2010 maakt Arne Sierens met Schöne Blumen een voorstelling die een inkijk geeft in de bitterzoete wereld van nachtclubs en meisjes van plezier. In 2011 werken Titus De Voogdt en Johan Heldenbergh aan Vorst-Forest, een coproductie met KVS. Samen willen de makers op zoek gaan naar een pure theatertaal. Beeldend, grappig en beklijvend, zonder ballast. De Voogdt en Heldenbergh vormen een beproefd duo dat garant staat voor ingeleefde weemoed, waarachtige weerloosheid en veel wrange humor.