Op zaterdag wordt er geknuffeld, godverdomme! Altijd Prijs, Arne Sierens (Compagnie Cecilia) & HETPALEIS

De een wilde het met bloemen zeggen, de ander met een baseballknuppel. Gewapend met stengels en hout, zo staan ze onverwacht oog in oog met elkaar in de woonkamer van Dino. Met de schroom van twee vreemden. Er zijn drie maanden voorbij gegaan na die ene nacht. Er is veel veranderd sinds Dino in een kriebel van barmhartigheid de drugged out Pierre naakt uit de goot trok, hem zijn oude onderbroek met pantermotief aandeed, en zo terug thuis afleverde. Alletwee hebben ze nu een kop vol zorgen. Ze beleven elk hun seizoen in de hel, om het op z'n Rimbauds te zeggen. Pierre, shabby chique rijkeluiszoontje, is zijn delirium net te boven. De Schwartzwaldkliniek, vol verpleegsters met puitogen en paardenstaarten, ligt nog vers in zijn voor het overige mistige geheugen. Dino, gewoon shabby, heeft zijn handen vol aan de ‘meiskesclub' van zijn broer, die zomaar met de noorderzon vertrokken is. Daar staan ze dan. De een met een knullig bedankje dat stokt in de strot en ogen die smeken om een nieuwe thuis. De ander als sullige Samaritaan, herder tegen wil en dank.

Lees verder (PDF)