End van Kris Verdonck bestaat uit tien performances die letterlijk achter elkaar op het podium zijn gezet, en elk afzonderlijk in een loop aan de gang blijven, van rechts naar links, telkens in één rechte lijn. Het scènebeeld dat zo ontstaat, heeft iets van de oude gelaagde papierwerkjes, waarin uitgeknipte silhouetten over elkaar worden gelegd om een landschap met diepte te creëeren. De tien performances, zo suggereert de titel en zo suggereert ook Kris Verdonck in interviews, zijn tien manieren om het einde van de wereld voor te stellen - de tien geboden, zeg maar, van de Apocalyps.