Twee acteurs op een kwasi leeg podium, enkel begeleid door een simpele rhythmbox. Zo eenvoudig kan een pop-opera zijn. Acteurs Hans Petter Dahl en Anneke Bonnema schrijven met The Ballad of Ricky and Ronny de kroniek van een verloren tijd. Hun exhibitionistisch geëxposeerde lichamen blazen nog een laatste adem uit van een era van vrije seks en hallucinogene verdwazing. Maar intussen woedt buiten de oorlog, en het zweet van de jaren '60-opwinding is verkoeld tot een klamme tweede huid, die hun glorieuze lijven als een dwangbuis omsluit. Wat overblijft is angst, en vertwijfeling.