Het kunstenbos was vol. Er zou gesnoeid moeten worden, dat stond vast. In volle crisistijd was iedereen voorbereid op doem. Vervolgens kwamen
eind april 2009 de meerjarige subsidiebeslissingen in het Kunstendecreet als een verrassing. De ruiters van de Apocalyps mochten weer op stal, want
toenmalig cultuurminister Anciaux (sp.a) bleek er opnieuw in geslaagd om de middelen voor het Kunstendecreet te doen stijgen. Er kwamen zelfs nieuwe
bomen bij en slechts voor uitzonderingen viel de bijl.
Maar het gevoel van onbehagen is nooit echt weggeëbd. Hoewel de kunstensector er in zijn geheel op vooruitgaat, riep de manier waarop de middelen zijn
verdeeld heel wat vragen op. Over de toekomst van het kunstenlandschap na 2010 en over de toepassing van het Kunstendecreet. Wat met de zogezegde
versnippering van de middelen, de relatie tussen aanbod en afname, de verhouding tussen structurele enveloppes en projecten/ beurzen,...?
Dit nummer van Courant maakt een stand van zaken op van de structurele beslissingsronde. Met een reeks cijfermatige en andere analyses nemen we de
toepassing van het Kunstendecreet onder de loep, zowel binnen de podiumkunsten als daarbuiten. We blikken vooruit op de toekomst van het (podium)kunstenlandschap na 2010.
Download
Courant 91: Voorbij de beslissingen