Het kale decor verwijst naar de plek waar H³ gemaakt werd, een repetitieruimte in Bruno Beltrão's geboortestad Niterói, op een boogscheut van Rio de Janeiro. Traag kruipt de lichtbundel die door een raampje naar binnen lijkt te vallen, over de donkere achterwand. In anderhalf uur tijd gaat zo op het toneel een dag voorbij. In de verte zijn claxonnerende auto's, honden en kinderstemmen hoorbaar, maar de stad is hier niet meer dan een koele echo. Nog explicieter dan in H², de fel bejubelde voorganger van H³, situeert Beltrão zijn choreografie niet binnen, maar buiten de stad. De Braziliaan en zijn Grupo de Rua staan bekend als vernieuwers van de hiphop, maar laten zich in hun werk niet verleiden tot een rauwe romantisering van de straat, wat schering en inslag is binnen deze tot mainstream verworden tegencultuur.