'Alles stroomt', dat wisten de Grieken al. Alles rondom ons evolueert voortdurend, net zoals wij zelf. In dat woelige water biedt een geordend wereldbeeld houvast. Maar willen we daarin niet verstrikt geraken, dan duiken we best nu en dan terug in het ongekende. Het is een cyclisch gegeven. En laat het nu precies dat laatste zijn wat ook Grace Ellen Barkey beoogde met haar nieuwste productie. ‘Internationale absurditeiten, universele illusies, kosmische desoriëntatie! Dat hebben we nodig om moeder aarde te laten draaien!’, luidt het credo van This door is too small (for a bear), dat eind februari in het Brusselse Kaaitheater in première ging. Met een arsenaal aan absurditeiten en een stevige dosis humor rammelen Barkey en haar dansers aan alles wat naar verstarring ruikt. Wat overblijft, is een wildwaterbaan van pure fantasie die je meevoert door een wereld in wording.

Lees verder (PDF)