Ultima Thule is een theatergezelschap met hoofdkwartier in Gent en houdt zich in hoofdzaak bezig met figurentheater. De producties zijn steeds een aftasten van de grenzen van het medium figurentheater in combinatie met een cross-over tussen verschillende kunstdisciplines.
Ultima Thule maakt theater voor jongeren en volwassenen: het gezelschap nodigt jong en iets minder jong uit om ontroerd te worden door de eenvoud, de magie en de poëzie van het spel tussen mensen en poppen. Ultima Thule kiest niet noodzakelijk voor adaptaties van bestaande theaterstukken of klassiekers, maar wel voor verhalen die de verbeelding stimuleren.
In de producties van Ultima Thule bedienen acteurs zich van poppen, voorwerpen, rommel, projectie, muziek, kunstwerken desnoods, en ook van zichzelf als soeverein speler. Daarbij ligt de nadruk op het zoeken naar suggestiviteit en het creëren van illusie die herkenbare realiteit verbeeldt, zonder als dusdanig realistisch te zijn.
Aan het roer van Ultima Thule staan oprichter Joris Joseph en artistiek leider Wim De Wulf. Het gezelschap werkt met een los-vaste ploeg, die geregeld meewerkt aan nieuwe projecten. In de komende jaren wordt die samenwerking enerzijds geconsolideerd door vaste waarden kansen te geven zich verder te ontwikkelen en een eigen project op te zetten. Anderzijds is nieuw bloed altijd verfrissend: in die zin worden de deuren ook opengezet. Mensen die geregeld met Ultima Thule samenwerken zijn: Sven Ronsijn, Filip Peeters, Koen De Ruyck, Dominique Collet, Els Trio, Hans Van Cauwenberghe, Chris Snik, Gert Dupont, Guido Schieffer, Yves Meerschaert, Nils De Caster, John Snauwaert en Bart Maris.
Ultima Thule kiest voor figurentheater omdat het genre teruggrijpt naar de wortels van het toneel. Vertelling, gecombineerd met beeld, en manipulatie ervan. Het is theater dat zich bedient van de simpelste middelen om een verhaal te vertellen. De producties van Ultima Thule willen geen nabootsing zijn van de realiteit, maar creëren een illusie. In die zin heeft deze vorm van theater zelfs iets subversiefs in zich, omdat het haaks staat op de overvloed aan technologie die ons omringt in media, muziek, theater en cinema.
Ultima Thule confronteert jongeren net met die alternatieve manier om iets te vertellen aan een publiek. Daarom is dit theatrale project waardevol binnen een educatieve context.