CORBAN

Corban werd opgericht in 1994 ter coördinatie van de artistieke activiteiten van Walter Verdin. Al bijna dertig jaar schaaft deze videokunstenaar, componist en performer aan een uitgebreid en gevarieerd oeuvre, dat vrijelijk de grenzen tussen video, muziek, performance en theater bespeelt. Hiervoor werkte hij samen met een hele rist artiesten uit andere disciplines, zoals onder meer: choreografen Anne Teresa De Keersmaeker en Wim Vandekeybus, componisten Walter Hus en Kaat De Windt, en theatermakers Theu Boermans en Guy Cassiers. Ook internationaal wordt zijn werk met succes vertoond.

Na zijn studies kunstgeschiedenis en beeldende kunsten, begon Walter Verdin zijn carrière in de muziek als designer van platenhoezen. In de jaren 1980 maakte hij popmuziek en realiseerde hij videoconcerten en -installaties. Via ettelijke registraties van theater- en dansvoorstellingen kwam hij uiteindelijk tot de realisatie van enkele opgemerkte dansfilms (met o.a. Rosas, Steve Paxton en Ultima Vez). Zijn meest opgemerkte en met verschillende prijzen bekroonde dansfilm was Roseland die hij samen met Wim Vandekeybus maakte in 1990.

In 1993 besliste Verdin de creatie van dansvideo's stop te zetten om zich volledig op zijn eigen projecten te focussen. De videoinstallatie Videolepsia uit 1993 was hiervan een eerste resultaat. Tussen 1994 en 1999 realiseerde Verdin videoprojecties en audiovisuele installaties voor de theatervoorstellingen van Guy Cassiers.

Nadien werkte Verdin aan een reeks kleinere projecten: Test One Two, een videoinstallatie voor Looking Glass in Brussel; SAMPLE 2 BCN, een interactieve videoinstallatie met de Spaanse danseres Sofia Asencio voor het Festival Mostre de VideoDansa in Barcelona; en DDINI, een videoconcert met Dirk Da Davo (The Neon Judgement). In 2002 begon Verdin met TITLE SAFE, een project dat kan rekenen op de medewerking van een hele reeks videokunstenaars.

Een van Verdins specialiteiten is het concept ‘videoconcert'. Hierin wordt video (beeld en geluid) deel van de muziek en omgekeerd. In zijn beleidsplan 2001-2005 was er voor de eerste keer sprake van de term ‘beeldende muziek' en werd hij sindsdien als muziektheater erkend: muziektheater waar het theater-element vervangen wordt door video, bewegend beeld. Een goed voorbeeld van de continue zoektocht naar nieuwe benaderingen in de creatie van beeld en geluid, is de Storm Trilogie, die de interactie onderzocht tussen video en dans (Storm, 1999), video en muziek (DA PRJCT, 2000) en video, beweging en tekst (DA SSTM, 2001).

TITLE SAFE (2002-2006) is een langlopend project waarvoor Walter Verdin verschillende collega's/videokunstenaars vroeg om een korte video te maken, aan de hand van enkele eenvoudige technische en ritmische montageregels. De presentatie gebeurt meestal in de vorm van een concert met live muziek.

TITLE SAFE 1 werd gepresenteerd als een loungy improvisatieconcert en werd vervolgens in Morelia (Mexico) gebracht met klassieke Mexicaanse muzikanten en een straatorkest.

TITLE SAFE 2 ging in de lente van 2004 in première als een dance party.

TITLE SAFE 3 werd voorgesteld als een soundtrack-concert met 3 gitaristen tijdens het internationale festival voor live audiovisuele kunst en VJ'ing Cimatics.o6 in november 2006.

Het videoconcert  X<Afrika (waaraan hij in 1993 met Frank Michiels begon) bracht hem in 2005 in Maputo (Mozambique), waar hij nu regelmatig heentrekt om er workshops te leiden met plaatselijke beeldende kunstenaars, videomakers en dansers.

Terwijl in 2006 Corban de nog geplande projecten afwerkte (EDEN - videoconcert met Capilla Flamenca, De vrouwen van Mozart - een kostuuminstallatie met Annelies Vandamme en TITLE SAFE), werd de werking in 2007 en 2008 tot een minimum herleid. Dit maakte voor Walter Verdin tijd vrij om gedurende deze periode alle aandacht te richten op de Mozambikaanse projecten. Er werden 2 intensieve video en dans-workshops georganiseerd met de Nationale School voor Beeldende Kunst in Maputo, gesteund door de BTC. Verder werden de eerste stappen gezet voor de twee projecten TIMBILA STORIES en GUESTS.

In 2009 ontvingen deze projecten de steun van de Vlaamse Gemeenschap en werden ze ook opgestart. Ondertussen werd verder gewerkt aan de multiscreeninstallatie SLIDING TIME voor de tentoonstelling Rogier van der weyden / De passie van de meester. Deze installatie leeft nu verder via de website http://www.slidingtime.be

Sinds 2010 is vzw Corban erkend in het kader van het Kunstendecreet als organisatie voor Audiovisuele Kunst.